Afgelopen weekend afgereisd naar Cuijk waar we mee gaan doen met Het Internationaal Aviko Tournooi bij vv Siol. (Sport Is Ons Leven), er waren ook nog andere versies in omloop maar niet geschikt voor op de site!!!! Op vrijdag 28 mei om 17.00 uur vertrokken bij Jonge Kracht en iedereen had er zin an. We vertrokken met 3 auto's en een bus van Hermsen Stoffering (bedankt voor het lenen) waarin wij de spullen konden inzetten. Na drie kwartier rijden waren we er en er was voor ons een prachtige plaats gereserveerd waar we met de bus bij konden. We hadden een grote legertent gehuurd waarin we allemaal konden slapen en verblijven.

 Foto's Deel1 Deel2

Het eerste wat we deden was dan ook de tent opzetten wat met goed beleid gebeurde. Iedereen hielp mee en na twee uur stond hij er perfect bij. De luchtbeden opgeblazen, slaapzakken uitgerold en alles geinstaleerd. We waren er klaar voor, het was droog weer en de avond was wel koud maar werd wel mooi. Naast onze tent stroomt de Maas gescheiden door de dijk en iedereen wilde dan ook even daar kijken, na inspectie van wat jongens bleek achter onze tent een hockey vereniging te liggen en wel heel toevallig was er een wedstrijd van dames, met dezelfde leeftijd als onze jongens. Dit bleef echter niet onopgemerkt en weldra stond het hele team op het hockeyveld de Cuijkse dames aan te moedigen en hierdoor waren de eerste contacten voor het komende weekend al gelegd. De dames waren dan ook wel gecharmeerd van onze boys uit het stadje Huissen. Nadat we kennis gemaakt hadden met de toernooileiding en een rondleiding gehad hadden en dan ook wisten waar de wasgelegenheid en toiletten waren, was het dan ook tijd voor wat plezier. Iedereen had dan ook een hapje en een drankje. Toen de avond ging vallen kregen een paar boys het idee om een kampvuur te maken en van de leiding van SIOL was dit geen probleem. We kregen een paar kruiwagens met zand, de jongens gingen hout sprokkelen en het kampvuur kon aangestoken worden.

Het was wel koud maar een perfecte droge avond en de toernooileiding schoof bij ons aan en zo zaten we met 25 man om het kampvuur. De tournooileiding had dan ook nog wat drankjes meegenomen waardoor het een gezellige avond werd en er was gesprekstof genoeg. A3 had een lek luchtbed en hij had vrouw en dochter zo gek gekregen om een andere te komen brengen, ze zijn dus ook nog even aangeschoven bij het kampvuur waarna ze weer na huis vertrokken. De mannen werden dan ook een klein beetje moe en gingen rond twee uur slapen. De leiding had nog een uitnodiging gekregen om shoarma te eten en de plaatselijke shoarmaboer werd gebeld die dan ook een half uur later aan kwam rijden met een stuk of 15 broodjes. We lieten het ons smaken en gingen met een goed gevulde maag pitten. De volgende dag om 08.00 uur ontbijt en iedereen had lekkere trek. Het was een lopend buffet dus iedereen kon pakken wat hij wilde. Na het ontbijt volgde om 10.00 uur de opening van het toernooi door de direktrice van Aviko, de wethouder sport van Cuijk en de voorzitter van SIOL. De opening werd ook nog opgeluisterd door Bikkel, de mascotte van NEC, en nadat de ballonnen werden opgelaten kon het tournooi beginnen. Elke wedstrijd duurde 15 minuten. We moesten de eerste wedstrijd tegen Juliana 31 die eerste klas spelen en werden dan ook met 4-0 van de mat geveegd. We hadden nog een beetje pap in de benen van de avond hiervoor denk ik. De tweede wedstrijd tegen SIOL. We gingen er dan ook goed in en wonnen met 1-0 door een doelpunt van Joey. De boys waren ook super gemotiveerd want het hele dames hockeyteam stond ze aan te moedigen en we wilden niet afgaan. De eerste 3 punten waren binnen. Nadat we in de pauze wat energie hadden opgedaan moesten we tegen Maldon Saints FC uit England. We verloren met 1-0 maar we speelden een goede pot en een gelijkspel was verdient geweest. Daarna tegen Olympia 18 waarin we met 2-1 verloren. Doelpuntmaker was Donny. Een gelijkspel was op zijn plaats geweest. De volgende wedstrijd was tegen Siegfried Materborn uit Duitsland en we wilden ons niet laten slachtofferen want ze hadden alles nog gewonnen. De opstelling werd helemaal omgegooid en we gingen spelen met een 4-4-1-1 opstelling. De duitsers hadden hier geen antwoordt op en voordat ze het doorhadden was de wedstrijd al afgelopen, 0-0 en een punt voor ons wat voelde als een overwinning. Een tactische meesterzet van trainers, coach en begeleiding. De eerste dag zat erop. We stonden zesde met 3 punten in een poule van acht. De mannen hadden goed gewerkt en na de welkome douch waren we vrij.

Er was in de middag ook nog een verloting waar Ineke van Geelen die met Tom, Stefan en Jose nog als supporters waren komen kijken, een grote mand met boodschappen mee naar huis kon nemen. Ze waren niet voor niets gekomen. Om zeven uur konden we aanschuiven aan het warm lopend buffet en we lieten het ons dan ook goed smaken. Op het programma van die avond stond feest en het zou een feest worden. De avond werd geopend door Geer en Goor (Joling en Gorden). Daarna een geweldig optreden van Eenvoud, twee rappers uit het tweede van SIOL en de muziek viel dan ook goed in de smaak van onze jongens. Het hoogepunt van de avond stond in het teken van Oranje met een optreden van Rasta Ruud (Gullit) die met zijn optreden de overwinningstocht van Oranje in 1988 naspeelde van het begin tot het eind. Iedereen werd gek en stond te springen, te hossen, te dansen en polonaise, geweldig. Het feest werd ook nog afgesloten met de look a like van Andre Hazes, iets meer voor de ouderen onder ons die daar dan ook gretig gebruik van maakten om ook nog even een dansje te wagen, Wendy weet van wanten. We lagen dan ook laat in bed en de toernooileiding kwam ons dan ook de volgende morgen netjes wekken om te komen ontbijten. Na een paracetemol, een warme douche en een goed ontbijt waren we weer helemaal fit en konden we aan de volgende wedstrijd beginnen. Tegenstander van de eerste wedstrijd was JVC Cuijk, we verloren met 1-0 in de laatste minuut, een gelijk spel was beter geweest. Daarna tegen Kampong en weer hetzelde, we verloren weer in de laatse minuut met 1-0. Twee foutjes in de verdediging. De eindstand in de poule was bekend en we waren zevende in de poul en dus geen laatse. Daarna moesten we een kruisfinale spelen tegen de nummer twee. Siegfried Materborn was weer onze tegenstander. Door het systeem van de kruisfinales kun je alsnog het toernooi winnen en wie weet!!! Vooraf was er even wat verwarring want door een fout van de tournooileiding dachten de duitsers dat ze tegen SIOL moesten die ze wel even zouden winnen maar na navraag van ons moesten wij tegen hun want we waren niet laatste geworden maar een na laatste. We kwamen dan ook het veld oplopen en niet SIOL. Ze keken heel vreemd want ze zagen het schip al varen tegen hun angstgegner, hihihi. Tactisch hadden we dan ook een kleine aanpassing gedaan ten op zichte van de eerste wedstrijd tegen hun en het pakte goed uit. We waren niet de betere maar werkten als paarden en het bleef dan ook 0-0. Strafschoppen moesten de beslissing worden. Ted hield de eerste er goed uit maar wij verzaakten om onze penalties te maken en verloren met 3-0. Zenuwen speelden ons parten en het zou ook een blamage voor de duitsers zijn geweest als hun niet doorgingen. Na de laatste wedstrijd gingen we douchen, wat drinken en een hapje eten. Daarna de tent afgebroken alles netjes opgeruimd en afscheid genomen van de toernooileiding, die erg emotioneel was want ze hadden een perfect tournooi neergezet, een pluimpje voor SIOL. Op de terugweg was iedereen stil en sommige sliepen al in de auto op de terugweg. We waren rond vier uur thuis zondag en iedereen was tevreden. Mannen dit was een perfecte afsluiting van een leuk seizoen en namens iedereen bedankt.