De leegte na de kampioenswedstrijd was groot, vandaar dit verslag nu pas.
Nog 1 wedstrijd te gaan een ware kampioenswedstrijd uit tegen CHRC. Bij winst hadden we 1 punt meer dan de Boys uit Arnhem en was het kampioenschap een feit. Voor CHRC stond er niet meer op het spel dus moet kunnen was de verwachting.
De zenuwen gierden al weken door de keel, de trainersgilde liep al weekenden rondes, geen drank, vroeg naar bed, gezond eten etc. Dromen werden al weken gedroomd. Organisatiecomités vergaderde, vrije dagen werden ingepland, vakanties geannuleerd, kortom we waren er klaar voor.
Om de spanning te breken werd voor de laatste wedstrijd de gouden schoen uitgereikt voor de MVP van het jaar, Max was de winnaar van dit begerenswaardige kleinood. Ook werd er hier en daar al geoefend op een vuvuzela.
De zenuwen gierden nog steeds. De opstelling door de TCVJK6 bedacht was een logische Peter, Niek, Jurgen, Jeroen, Thomas, Jim, John, Arjan T., Arjan B., Bas en Piet.
De wedstrijd was slecht, de supporters geweldig. Partners, kinderen, vaders, moeders, broers, zussen,andere familieleden, vrienden, Carnavals knörvels, bestuursleden, de hele zijlijn stond vol. Voorzien van toeters, rood/witte ballonen, spandoeken, shirts met “papa kampioen”, rood/witte paraplu’s moedigden zij hartstochtelijk de Rooie aan. Voor ons gaf het een gevoel of we in een volle kuip stonden geweldig. En wellicht door deze geluidsorkaan kwamen we ook in no-time op een 3-0 voorsprong. Piet nam de opening voor zijn rekening. Bas bracht de 2-0 tegen de touwen en wederom Piet de 3-0. Dit zonder dat CHRC ook maar een kans had gekregen. Sterker nog zij leken wel bol van de spanning te staan. Na de 3-0 werden ook zij wakker en doken kansrijk op voor het doel van de Zandsen. Maar wederom Bas en Jurgen brachten de ruststand op 5-0. Jammer was wel dan Niek en Bas beiden door blessures moesten uitvallen. Maar de reservebank was goed gevuld, Steef en Gabrie namen de verlaten posities in.
Een slechte eerste helft? Nee, als je met 5-0 de kleedkamer in gaat kan het niet echt slecht zijn, maar goed voetbal hadden we niet laten zien. Hoeft natuurlijk ook niet in dit soort wedstrijden. Tijdens de rust kwamen de eerste spreekkoren in de kleedkamer natuurlijk al op gang. En ja, de TCVJK6 waarschuwde : Pas op, het is nog 45 minuten, geef het niet weg, laat het publiek nog wat zien, en ik heb gehoord dat dit soort wedstrijden altijd slecht voetbal laten zien. Nou, na de rust was er nog voldoende te zien voor het publiek. We wisselende door de overvolle bank continue door : Fred, Max, Jan, Jillis, en Frank (ja echt de enige echte mister B/Pino/ the King) mochten opdraven die doen het allemaal goed bij het publiek. Jammer was dat Dennis en Martijn dus danige blessures hadden dat ze niet konden voetballen vandaag.
CHRC vond het wel genoeg en wilde de tweede helft op punten winnen. Doordat wij al met andere dingen bezig waren lukte dit ook. Door 3 treffers was het opeens 5-3, en werden wij wakker geschud uit de overwinningsroest. Max vond het genoeg en kopte de 6-3 op de borden en wederom Piet de 7-3. Frank had de score in zijn eentje nog naar de 10 kunnen brengen maar zijn rushes vergde te veel lucht. Peter vond dat hij zijn carrière in het doel moest afsluiten zoals hij hem ooit ook begonnen was, een perfecte onder de bal-doorloop-actie, de eindstand was een feit 7-4
KAMPIOENEN, KAMPIOENEN ole, ole, ole ole.
De badjassen en kampioenshirts konden uit de doos (top Fred en Dennis). Champagne overal. Een kampioensschaal met inscriptie, medailles (top Max en Gabrie) uitgereikt door de voorzitter, bloemen van JK en CHRC. En natuurlijk de felicitaties van iedereen voor iedereen.
KAMPIOENEN, KAMPIOENEN ole, ole, ole ole.
Het feest was er één van hoogte punten. In de kleedkamer het besef van de gezamenlijke prestatie, de confetti shooters, de vuvuzela’s, de platte wagen door Huissen, de ontvangst en toespraken, het feest in de kantine, en later in de avond in Ozzie. En op maandagochtend de morning after party bij Frank. Ik dank iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt, het was een dag waarop je voorafgaand hoopt en terugkijkend denkt …….het had niet mooier gekund.
KAMPIOENEN, KAMPIOENEN ole, ole, ole ole.
De frustratie van GVA zijn weg, het kampioenschap 2009/2010 zit in de tas. Rest alleen nog maar de leegte die is onstaan te verdrijven na zo’n mooi seizoen. Gaat lukken, KAMPIOENEN, KAMPIOENEN ole, ole, ole ole.
|
|  | CHRC 3 | 4 |  | Jonge Kracht 6 | 7 |
| 0 - 1 - Pieter Driessen '2
0 - 2 - Bas Bouwmeister '5
0 - 3 - Pieter Driessen '9
0 - 4 - Bas Bouwmeister '31
0 - 5 - Jurgen van Asten '42
1 - 5 - CHRC 3
2 - 5 - CHRC 3
3 - 5 - CHRC 3
3 - 6 - Machiel Tap '79
3 - 7 - Pieter Driessen '81
4 - 7 - CHRC 3
|
|
Activiteiten Agenda
733 - Reacties: 
16