Vandaag de kampioenswedstrijd tegen ESA E12! Onze tegenstander had alle wedstrijden tot nu toe gewonnen en wij slechts een gelijkspel. Het was de wedstrijd van de waarheid.
Papa's en mama's hadden deze week slechter geslapen dan de spelers. Die waren vol vertrouwen naar de wedstrijd gekomen, hoewel we de nervositeit wel konden bespeuren.
In de aanloop naar de wedstrijd waren al een aantal mails van ouders gewisseld over wat te doen als...........maar daar wilden de spelers en de coahes nog even niets van weten. Eerst maar eens proberen de wedstrijd winnend af te sluiten.
We mochten voor de gelegenheid op het hoofdveld spelen, naast onze E1, die inmiddels al kampioen was. Van harte daarvoor nog van de hele E5. De tribune zat vol met betrokken ouders, grootouders en vrienden van de beide teams. Aan de ambiance kon het dus niet liggen. Coach John wisselde vooraf nog even wat spelopvattingen en wedstrijdresultaten uit de competitie met de coach van de tegenstander, een oude schoolvriend! Ze leken beiden ontspannen, maar wilden het kampioenschap voor hun kroost maar al te graag.
De wedstrijd:
Vanaf het begin was duidelijk, dat ESA een goedvoetballende ploeg bleek met handige spelers en een prima laatste man. Onze E5 was echter helemaal niet onder de indruk en liet zien waarom ze bovenin staan. Ted en Marnick wisten de tegenstander ver van het eigen doel te houden en de ballen voor Dylan Lentjes op doel waren slechts rolletjes of terugspeelballen. Zo konden Kasper, Bob, Robin en Wimmie naar hartelust aanvallen. Dylan Vermeulen toonde weer aan dat hij over een enorme kracht en wilskracht beschikt en hielp daar waar nodig ook verdedigend mee.
Op ongeveer de helft van de eerste helft was het raak. Dylan vocht zich door de tegenstanders heen en scoorde met een doffe maar keiharde knal: 1-0! Zou de krachtsverhouding ook daadwerkelijk in de stand zichtbaar worden en blijven? Inderdaad gingen we weer aan de slag na de 1-0. Vooral vanwege de fysieke overmacht in de duels konden we het voetbal van ESA tot een minimum beperken en aangezien we zelf steeds beter gingen overspelen, passen en passeren kwam Majje in een lastige scoringspositie. Maar met zijn traptechniek zit het wel goed, dus kwam de bal op doel. Mooier was, dat hij buiten het bereik van de keeper kwam en dus de 2-0 betekende. Vlak daarna was het rust.
In de wetenschap, dat we de tweede helft bijna altijd beter spelen en we met 2-0 voorstonden had coach John er vertrouwen in dat het goed zou komen. Nu moest hij dat nog aan de spelers overdragen. Gelukkig hadden ze dat niet nodig, ze zouden en moesten vandaag winnend afsluiten.
In de tweede helft werd ESA af en toe nog gevaarlijk en kreeg Dylan Lentjes zo nu en dan meer te doen. De schoten gingen echter naast of werden door Dylan onschadelijk gemaakt. Geen vuiltje aan de lucht dus. Halverwege de tweede helft speelden we nog een aantal kansen goed uit en 1 daarvan werd wederom door Majje van grote afstand snoeihard onderkant lat tot 3-0 gepromoveerd. Het kon nu niet meer mis gaan.
De prima leidende scheidsrechter blies op zijn fluit, voor de laatste keer deze wedstrijd. De E5 is kampioen! Spelers vielen in de armen van elkaar en hun ouders of opa's en oma's. Coaches Ans en John lieten de last van hun schouders vallen en genoten van het plezier van hun team. De teleurstelling van ESA E12 was groot. Hoewel de coach van de tegenstander achteraf aangaf, dat zijn team geen partij was geweest voor Jonge Kracht was ook hij content met de prestatie van zijn jongens. Een sportieve en welgemeende felicitatie van zijn kant werd dankbaar in ontvangste genomen door coach Ans en John.
In de kleedkamer werden de spelers en speelster met bloemen gefeliciteerd en in de kantine stond het publiek luid applaudiserend voor het team klaar. Iedereen was onder de indruk van de prestatie en trots op de nieuwe kampioenen.
Na het nuttigen van een hapje (friet) en een drankje werden we met zijn allen naar buiten uitgenodigd. De familie Knuiman had een platte kar opgetuigd waar we als ware helden mee door de wijk 't Zand zouden rijden. We wilden onze vreugde graag met de bewoners van onze wijk delen. Vele mensen stonden bij de ramen en een enkeling buiten om het team juichend te feliciteren. Zelfs bij het passeren van het hoofdveld van de Blauwen stond er een speler van RKHVV te klappen. Een prachtie afsluiting van een prachtige voetbaldag.
Kampioen! Een fantastisch resultaat wat verdiend was na de goede laatste wedstrijd en de uitstekende ontwikkeling van de spelers en speelster individueel en als team in het geheel.
En nu nog de bekerwedstrijd tegen Lienden. Alsof we nog niet tevreden zijn, willen we daar ook gaan scoren. Volgende week om 9.30 uur in en tegen het Lienden van Hans Kraaij jr. |
|  | Jonge Kracht E5 | 3 |  | E.S.A. E12 | 0 |
| 1 - 0 - Dylan Vermeulen
2 - 0 - Majje Wouters
3 - 0 - Majje Wouters
|
|
Activiteiten Agenda
509 - Reacties: 
6
Linda
John Sct
Tim